Stortsteen verlost Dordtsche Kil van zettingsvloeiing
Storten van steen (foto: WHD)
Bij de wettelijk verplichte zesjaarlijkse toetsing van primaire waterkeringen kijkt men ondermeer naar de hoogte, buitenwaartse stabiliteit en binnenwaartse stabiliteit om te bepalen of de waterkeringen voldoend aan de vastgestelde veiligheidsnorm. Deze zogenaamde hoofdsporen zijn weer onderverdeeld in faalmechanismen of deelsporen, zoals piping, macro- en microstabiliteit en afschuiving. Zettingsvloeiing is een van de faalmechanismen die hoort bij buitenwaartse stabiliteit. Bij de tweede toetsronde in 2006 bleek dat delen van de waterkering langs de Dordtsche Kil gevoelig zijn voor zettingsvloeiing en dat op basis van de eenvoudige toets (wel of geen bestorting aanwezig) 8 kilometer van de waterkering moest worden afgekeurd. Het waterschap besloot het faalmechanisme zettingsvloeiing te onderwerpen aan geavanceerd onderzoek om te kijken of delen alsnog goedgekeurd konden worden.
Ga terug naar het overzicht
