Bas Jonkman voor halfjaar naar Texas

Actueel
Klimaat  Water/Bodem 
‹ Terug naar overzicht
Geplaatst op:
Bas Jonkman, kerngroep-lid en hoogleraar Integrale Waterbouwkunde aan de TU Delft, vertrekt eind dit jaar voor zes maanden naar de Verenigde Staten. Hij gaat aan de Texas A&M University onderzoek doen naar overstromingsrisico’s en stormvloedkeringen en werken aan kennisopbouw ter plekke, met het oog op plannen voor een betere bescherming van de Texaanse kust. 

In Infostroom, het magazine van Expertise Netwerk Waterveiligheid (ENW) lezen we het hieronder weergegeven interview:

De samenwerking met Texas begon al zo’n tien jaar geleden, vertelt Bas Jonkman. “Een Texaanse professor kwam toen op bezoek, om meer te leren over bescherming tegen hoogwater. Net als New Orleans heeft ook Texas regelmatig te maken met orkanen, maar in tegenstelling tot New Orleans is Texas vrijwel onbeschermd.”
Sinds dat bezoek hebben al tientallen afstuderende studenten, projectgroepen en promovendi van TU Delft de problematiek in Texas bestudeerd en in kaart gebracht, vertelt Bas. “Behalve naar de kustlijn rond Galveston kijken we ook naar het verder gelegen Houston, dat als verstedelijkt gebied vooral te maken heeft met overstromingen door regenval.”

Zeven miljoen inwoners

Inmiddels is volgens Bas ook de Amerikaanse overheid ervan overtuigd geraakt dat Texas beter beschermd moet worden. “Er wonen zeven miljoen mensen, er is een belangrijke olie- en gasindustrie en er wordt nu voor honderden miljoenen aan contracten afgesloten om ontwerpen voor kustbescherming uit te werken. Vervolgens moet Washington nog instemmen met de daadwerkelijke bouw ervan, die nog eens tientallen miljarden zal gaan kosten.”
Met een beurs van Texas A&M University gaat Bas een onderzoeksprogramma vormgeven rondom kustbeschermingen stormvloedkeringen en een symposium organiseren over nature based solutions. Daarnaast is er financiering voor een aantal onderzoekers. 

Kennis op peil brengen

In september, tijdens het werkbezoek van koningin Máxima aan de Verenigde Staten, heeft Bas al met een Amerikaanse collega een sessie over kennisontwikkeling voor de kustbescherming gemodereerd. “Want naast dat er veel ontworpen en gebouwd moet worden, moet ook de academische kennis op dit onderwerp op peil worden gebracht. Onze Deltawerken was een project van tientallen jaren en dat zal hier niet anders zijn. Dan heb je het niet over kennis die op de plank ligt. We moeten nog veel uitzoeken en onderzoeken. Bovendien heb je, om zo’n project uit te voeren, veel mensen met kennis nodig, dus daarvoor moet je opleidingsprogramma’s opschalen. Nu is er ter plekke al veel kennis gericht op olie- en gaswinning, die we mogelijk een beetje kunnen ombouwen. En expertise die ze daar hebben over mariene biologie kunnen we koppelen aan building with nature.” 

Alles is groter in Texas

Voor de studenten is het waardevol om mee te werken aan iets wat echt gebouwd gaat worden, vindt Bas. “En ze zeggen wel: alles is groter in Texas. Dat geldt ook voor het keringenprogramma. Wat daar gebouwd gaat worden, is de Oosterscheldekering, Maeslantkering en het duinenprogramma van Noord- en Zuid-Holland in één. Het wordt de grootste kering in de geschiedenis.”
Zelf gaat Bas vooral de risicobenadering implementeren – hoe je die berekent en welke oplossing je waar inzet om risico’s zo effectief mogelijk te beperken – en helpen samenwerkingen op te zetten. “In het voorjaar hoop ik een promovendus die stormvloedkeringen onderzoekt naar Texas te kunnen halen. En mogelijk kan ik nog andere collega’s erbij betrekken, bijvoorbeeld iemand die onderzoek doet naar schildpadden. Een van de grote vragen ter plekke is namelijk: als je een stuk kust met zandduinen versterkt, hoe doe je dat dan zonder de natuur, en met name de daar levende schildpadden, te verstoren.”

Andere oplossingen 

Bas kijkt ernaar uit om even in een andere omgeving bezig te zijn. “Bovendien is het ook voor Nederland interessant om te volgen voor welke oplossingen en welke materialen wordt gekozen. Daarom is ook Rijkswaterstaat heel actief betrokken in een partnerschap met hun Amerikaanse collega’s en gaan mogelijk mensen van RWS meedraaien in het project. Dus we gaan zowel kennis brengen als ophalen. Misschien wordt daar straks wel met heel nieuwe materialen gewerkt, met kunststoffen bijvoorbeeld of een opblaasbare kering. Ook leren we meer over digitaal testen en ontwerpen. Na Texas zijn er nog veel meer plekken die zich beter willen wapenen tegen dit soort risico’s en waar vraag ontstaat naar dit soort kennis, denk aan New York of Shanghai. En straks zijn ook onze eigen Deltawerken aan een upgrade toe, dus het is ook voor het ENW interessant om te kijken wat er allemaal in het buitenland gebeurt en hoe ze daar met hoogwater omgaan.”
In Nederland praten we momenteel veel over klimaatverandering, zegt Bas, maar Texas heeft nu al te maken met hoge stormvloeden, orkanen en extreme regenval. “Het is interessant om te onderzoeken welke oplossingen je kiest in dergelijke omstandigheden, die extremer zijn dan in Nederland. In Texas hebben mensen relatief weinig bescherming van dijken, maar bouwen ze wel op palen, hebben de inwoners een verzekering en werken ze met evacuatieplannen. Zij willen nu meer doen aan bescherming. Aan andere kant gaan wij in Nederland ook meer nadenken over andere zaken, zoals aangepast bouwen.”